Płatki śniegu spadają z nieba na ziemię..

Mamy koniec stycznia - zaraz się rozkleję..

W domu jasno ciepło sucho

W ciele mocno bije serducho..

A w sercu pusto  głucho pusto sucho

Jestem samotna od zera do końca.

Nie czuję już słońca..

Do końca do końca samotna i drżąca.

Jak kropla na trawie  z promykami słońca uciekam w bezkresy tysiąca kamieni..

Kamienie te dziury szarpane smyczkiem życia.

gdzie jest to miejsce 

gdzie serce zachwyca

gdzie miłość płonie biegnąc własnym torem życia

łzy płonące po policzkach już tylko zostały

wyrzeźbiły historię z kart niezapisanych..................................................................